تولد همایون 7 بهمن برگزار شد با تم تولد winter candyland با کاراکتر پنگوئن

کارت دعوت

لباس پنگوئنی تولد

.

.

.

به سمت سرزمین آبنباتی زمستونی

خوش آمدید

 میز تنقلات

گیفت ها

 چند تا عکس از همایون

.

.

.

 فردای تولد و یه پسر کوچولوی یه ساله

.

.

.

همایون من برای جشن تو خیلیها به ما کمک کردن تا جشن تو بهتر برگزار بشه که ازشون ممنونیم و امیدوارم بتونیم جبران کنیم و در شادیهاشون خدمت کنیم

از

مامان جون و بابا جون که پخت غذا رو بر عهده گرفتن و قیمه و جوجه و سالاد ماکارونی درست کردند + مامان جون برای پلو + عمو امیر که سیب زمینی های خوشمزه برای روی قیمه درست کرده بود + خاله الی برای ژله لقمه ای و ظرفای سفید و مشکی متناسب با تم تولد +‌ خاله لیلی که در دوخت لباس به ما کمک کردند + خاله رویا برای سالاد فصل + شکوفه جون که در درست کردن تزئینات کمک ما بودند و همچنین سالاد ماکارونی بچه های شرکت بابا رو درست کردند + محمد جون که فیلم برداری و شکوفه جون و عمو امیر که عکسبرداری از مراسم رو بر عهده گرفته بودند

ممنونم

لابد می پرسی من چیکار کردم : مدیریت! + طراحی و اجرای کلیه تزئینات + طراحی و تزئین منوی تنقلات  + درست کردن ژله تصویری (همون که روش عکس پنگوئنه)

از بابایی عزیز هم که با همدلی و نظرات مفیدش به من در بهتر انجام دادن پروژه کمک کرد ممنونم .

پسر کوچولوی قشنگم

شیرین تر از عسلم

فردا یکساله میشی . یکسال . چقدر زود گذشت این یک سال . انگار همین دیروز بود که تو رو برای اولین بار در آغوش کشیدم و تو همه دنیای من شدی . امروز می خوام برات از همون روز بگم . از 7 بهمن 89 .

 قرار شد تو 7 بهمن بیای . روزی که عددش مقدسه . اون روز بارون بارید و بابایی گفت پسرمون با خودش برکت میاره  و تو شدی برکت زندگی ما .

لحظه اولی که تو رو دیدم هیچ وقت از یادم نمی ره . من تو اتاق ریکاوری بودم که آوردنت . از کلاهت شناختمت وقتی پرستار برگشت تو رو دیدم یه نی نی کوچولو با لبای قرمز و غنچه . قبل از دیدنت هیچ حسی بهت نداشتم حتی موقعی که تو دلم بودی و تکون می خوری ولی وقتی دیدمت ... باورم نمی شد که تو مال منی . همونی که 9 ماه با من و در من زندگی کردی .

اون روز تا ساعت 5-6 عصر تو ریکاوری بودم تا یه اتاق خالی بشه و اینقدر گریه کردم وقتی تو رو از پیشم بردن که چشام شده بود کاسه خون . انگار یک تکه از وجودم کنده شده بود . 

بعد که اومدم تو بخش و تو رو آوردن پیشم غمی نبود دردی نبود و من از سر شوق تا صبح بیدار موندم و نگات می کردم .

پسرم حالا 1 سال گذشته

تو حالا 4 تا دندون داری و با این دندونا خندت دلنشین تر شده .

اینقدر تند تند راه می ری که بهتره بگم می دوی . وقتی دستامو باز می کنم می دوی و می پری تو بغلم .

وقتی صدای موزیک می شنوی دست می زنی . رقصو که دیگه نگو . حرکت سر و مچ دست هم به رقصت اضافه شده .

دستت رو به دهنت می زنی و صدا در میاری .

عاشق در آوردن محتویات کشو ها هستی .

همینطور عاشق زیتون !

معنی آفرین و اه و به رو رو می فهمی . وقتی تشویقت می کنیم می فهمی و خوشحال می شی .

الکی می خندی . وقتی می بینی ما می خندیم تو هم شروع می کنی به خندیدن .

ایشالا که همیشه بخندی . فردا جشن تولدته عزیزم . این هفته برای من هفته پرمشغله ای بود تا بتونم برات یه جشن خوب بگیرم . امیدوارم که از عهدش بر بیام .